Πολυαγαπημένε μας Θεόδωρε
Στεκόμαστε μπροστά σου με περισσή συντριβή και θλίψη για τον πρόωρο χαμό σου και προσπαθούμε να αντλήσουμε δύναμη και υπομονή, φέρνοντας στη μνήμη μας την εικόνα σου. Εικόνα ενός ανθρώπου με μόνιμα καλοσυνάτο πρόσωπο, που καθρέφτιζε την αγαθότητα της ψυχής και του πνεύματος. Ενός ανθρώπου που υλοποιούσε πράξεις στοργής σε όλους όσους είχαμε την τύχη να μας τιμήσεις με την φιλία σου, αλλά και σε κάθε άνθρωπο που σε πλησίαζε ζητώντας κάθε είδους βοήθεια. Την βοήθεια αυτή την παραχώρησες απλόχερα σε όλους με την απέραντη αγάπη που έμφυτα είχες για τον άνθρωπο, με απαράμιλλο ήθος, επιστημονική αρτιότητα και χειρουργική επιδεξιότητα.
Το καλοσυνάτο και φωτεινό σου χαμόγελο δεν έσβησε από το πρόσωπό σου ούτε κατά την διάρκεια της δοκιμασίας που πέρασες, δίνοντας τον άνισο αγώνα με την ασθένεια με πλήρη συνείδηση, στωικότητα και αξιοπρέπεια μέχρι τελευταία στιγμή.
Στρέφουμε τώρα τη σκέψη μας στη σύζυγο και σύντροφο της ζωής σου Καλλιόπη, που με αυταπάρνηση και αγάπη σου παραστάθηκε στη διάρκεια της ζωής σας και ακόμη περισσότερο κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας σας. Στην αξιοσέβαστη μητέρα σου ας δίνει ο Θεός δύναμη και κουράγιο να αντέξει το βαρύ πλήγμα της απώλειας του λατρεμένου της παιδιού.
Η απουσία σου πάντα θα μας βαραίνει, αλλά και πάντα θα σε θυμόμαστε με αγάπη, όπως απέραντη ήταν η αγάπη σου προς όλους εμάς.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που σε σκεπάζει!